فرسایش عبارت است از جدا شدن و انتقال ذرات از سطح خاک که ممکن است توسط آب یا باد صورت گیرد. عواملی که بر فرسایش آبی اثر می گذارند عبارتند از: توان فرسایشی آب، فرسایش پذیری خاک، شیب، پوشش گیاهی، مدیریت. شاخص فرسایش زایی باران (R) یکی از پارامترهای تشکیل دهنده معادله جهانی فرسایش (USLE) است. معروف ترین شاخصی که در این زمینه ارایه شده است، نمایر و یشمایر R=Σ(EI30) است که در آن E انرژی جنبشی (ژول بر میلی مترمربع) و I30 حداکثر شدت سی دقیقه ای باران (میلی متر بر ساعت) است. در این تحقیق ابتدا با استفاده از دستگاه باران ساز، رابطه ای بین انرژی جنبشی و شدت باران ساخته شده به دست آمد، سپس با استفاده از آمار باران های تهران در دوره آماری 20 ساله انرژی جنبشی هر باران و بالاخره R هر باران محاسبه گردید. از جمع R باران های هر سال R در سال مزبور محاسبه شد. برای تهران، با توجه به آمار بارندگی، R تخمینی 98 (MJ.mm/ha/hr) برآورد گردید. با توجه به مقادیر R هر باران و R سالانه روابطی بین آنها و پارامترهای بارندگی از جمله مقدار باران، باران روزانه، حداکثر باران 24 ساعته و باران متوسط 6 ساعته به دست آمد. همچنین R در ماه های مختلف سال بررسی شده و به ازا دوره برگشت های 2، 4، 5، 10، 100، 200 ساله، مقدار R محاسبه شد. بدین ترتیب در مناطقی که تیپ بارانهای آنها، نظیر بارندگی تهران است با رعایت مشخصات اقلیمی می توان برای تخمین R هر باران و یا R سالانه از معادلات به دست آمده استفاده نمود.

در حوضه آبخیز کاخک واقع در خراسان رضوی، انواع ناهنجاری های طبیعی از جمله فرسایش خاک، انواع رخساره های فرسایشی (سطحی-شیاری، شیاری و شیاری-گالی) و رسوب زایی متوسط تا بالا دیده می شود. برای انجام این پژوهش، ابتدا 4 واحد همگن (واحدهای کاری) بر مبنای نوع لیتولوژی شامل شیل و ماسه سنگ و گابرو، رخساره های فرسایشی در کاربری مرتعی و در شیب مشابه انتخاب شد. 32 آزمایش در شدت بارش 36 میلی متر در ساعت و به مدت 30 دقیقه با شبیه ساز باران بر روی واحدهای کاری، انجام شد. مقدار رسوب هر یک از آزمایش ها اندازه گیری شد. به منظور بررسی عوامل موثر در تلفات خاک و فرسایش پذیری، نمونه برداری از خاک در لایه 0 تا 15 سانتی متری نیز از مجاور پلات های مورد آزمایش برداشته شد. آنالیز آماری اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که لیتولوژی های مورد بررسی از نظر فرسایش و رسوبدهی با یکدیگر تفاوت معنی دار دارند. دو واحد کاری شامل شیل واجد فرسایش شیاری-خندقی (Jsh-RG) و ماسه سنگ واجد فرسایش سطحی-شیاری (Js-SR) به ترتیب با رسوبدهی 12/68 و و 12/45 گرم در مترمربع دارای بیشترین و کمترین مقدار رسوبدهی می باشند. برخی از ویژگی های خاک مانند درصد سیلت، شوری و نسبت جذب سدیم با میزان فرسایش و رسوبدهی خاک دارای همبستگی مستقیم و فاکتورهای درصد پوشش گیاهی و درصد سنگریزه موجود در سطح خاک و همچنین درصد ماسه، کربن آلی و درصد آهک فعال خاک با میزان فرسایش و تولید رسوب، همبستگی معکوس و معنی دار نشان می دهند.

پوشش ‏گیاهی‎ یکی از عوامل مهم در کاهش میزان رواناب به واسطه ربایش قطرات باران توسط تاج پوشش و کاهش انرژی جنبشی آن شده که این امر نشان دهنده نقش بالای ‏‏پوشش‏ گیاهی‎ در حفاظت خاک است. این پژوهش با هدف بررسی نقش ‏‏پوشش ‏گیاهی‎ در مهار میزان رواناب با استفاده از ‏‏‏‏شبیه‏ ساز‎‎ باران انجام شده است. در این پژوهش از سه سطح ‏‏پوشش ‏گیاهی‎ (35، 65 و 90 درصد) و یک تیمار شاهد (بدون پوشش) در سه تکرار تحت بارندگی با شدت 90 ‏‏میلی ‎متر‎ بر ساعت و دوام 70 دقیقه ای استفاده شد. با توجه به نتایج به دست آمده با افزایش سطح پوشش از صفر به 35، 65 و 90 درصد، حجم رواناب به طور متوسط به ترتیب 91/42، 73/45 و 89/62 درصد کاهش یافت. همچنین ضریب رواناب در تیمارهای مذکور به ترتیب 40، 41 و 72 درصد کاهش یافته است. نتایج حاصل از بررسی نمودار تغییرات زمانی رواناب نیز نشان داد که در انواع سطح پوشش ها میزان رواناب در دقایق ابتدایی آزمایش با شیب بالایی افزایش یافته و با نزدیک شدن به زمان‏ها‎ی میانی و انتهایی به یک مقدار ثابت رسیده است. این یافته ها حاکی از آن بود که با نزدیک شدن به انتهای آزمایش و اشباع شدن خاک کارایی کاهش رواناب در انواع سطح پوشش ها کمتر شده است. نتایج حاصل از آزمون تجزیه واریانس یک طرفه نیز نشان داد که مقادیر حجم رواناب در تیمار شاهد با تیمارهای مختلف ‏‏پوشش ‏گیاهی‎ دارای اختلاف ‏معنادار‎ی در سطح یک درصد هستند. در یک نتیجه‏ گیری نهایی می‏ توان بیان نمود که هر سه سطح ‏‏پوشش‏ گیاهی‎ (35، 65 و 90 درصد) عملکرد مناسبی در کاهش رواناب دارند. لذا برآورد میزان رواناب تولیدی در درصدهای مختلف برای شناخت چگونگی کنترل فرسایش خاک و سیل خیزی و همچنین مشخص کردن بهینه ترین درصد سطح پوشش از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

انسان با تهذیب نفس و علم حضوری می تواند حضور علت هستی بخش را درک نماید؛ لذا در فلسفه اسلامی خداوند حاضر علی الاطلاق است. اما پرسش از چرایی عدم انکشاف حضور الهی به طور گسترده برای بشر از طریق روش هایی مانند تجربه دینی ذهن فیلسوفان دین را به خود مشغول داشته است و تقریرات شلنبرگ در استدلال به اختفای الهی برای الحاد، در این میان نقش محوری دارد. عمده پاسخ ها به علت اختفای الهی از منظر وجودی، فلسفی، عرفانی و کلامی است. اما در پژوهش حاضر به روش تحلیل محتوایی سعی شده است رویکردهای انسانی تراویس دامزدی مورد ارزیابی قرار گیرد. وی با بیان مواردی مانند شاخص انزجار آسیب دیده، شاخص انزجار محدودیت وجودی، شاخص ترس و امید و شاخص از خود بیگانگی سعی در طرح دلایل اختفای الهی نموده است. در این مقاله عمده نقدهای این رویکرد انسانی مواردی چون نسبی گرایی و استقرای ناقص، بی نیاز نبودن از رویکردهای کلامی مانند تدبیر، حکمت و لطف الهی، ارائه تصویری منفعل از خداوند و عدم توجه به بعد اجتماعی دین، دانسته شده است.